Зиндагиномаи Муаллиф:

Алиакбар Деҳхудо, луғатшинос ва адабиётшиноси маъруфи Эрон, соли 1879 дар деҳаи Қазвин таваллуд шуд. Вай таҳсили ибтидоии худро дар ҳамон ҷо гузаронд ва баъдтар ба Теҳрон кӯчид, ки дар он ҷо таҳсилоти олии худро идома дод. Деҳхудо пас аз таҳсил дар адабиёти форсӣ ва маориф, ба ҳайси рӯзноманигор ва сиёсатмадор фаъолият кард, аммо муҳимтарини саҳми ӯ дар таърих ва фарҳанги Эрон, таълифи **Луғатномаи Деҳхудо** мебошад. Вай соли 1956 дар Теҳрон даргузашт.

Осор:

1. **Луғатномаи Деҳхудо:** Муҳимтарин ва машҳуртарин асари Алиакбар Деҳхудо, ки луғати мукаммал ва ҷомеи забони форсӣ ба ҳисоб меравад.

2. **Амсол ва ҳикам:** Ин китоб маҷмӯаи масалҳо, мақолҳо ва зарбулмасалҳои форсиро дар бар мегирад.

3. **Чор маҷалла:** Деҳхудо бо вуҷуди корҳои зиёди илмӣ, ба фаъолияти сиёсӣ ва рӯзноманигорӣ низ машғул буд. Вай чанд маҷалла ва рӯзнома таъсис дод, ки аз ҷумлаи онҳо **Сураи Исрофил** мебошад.

Хусусиятҳои китоби Луғатномаи Деҳхудо:

1. **Маҷмӯаи васеъ:** **Луғатномаи Деҳхудо** луғати бузургест, ки ҳам калимаҳои форсиро ва ҳам вожаҳои арабӣ ва вожаҳои хориҷиро фаро мегирад. Ин луғат бо 16 ҷилд ва зиёда аз 100,000 саҳифа яке аз бузургтарин луғатномаҳои дунё ба ҳисоб меравад.

2. **Тавзеҳоти илмӣ ва таърихӣ:** Деҳхудо дар баробари шарҳи калимаҳо, ба таърихи он калима, истифодаи он дар адабиёти форсӣ, ва маъноҳои мухталифаш дар заминаҳои гуногун низ таваҷҷӯҳ кардааст.

3. **Истифода аз манобеи адабӣ:** Луғатнома ба таври васеъ ба манобеи адабии қадим ва муосир такя мекунад, аз ҷумла осори шоирони бузурги форсӣ, ки калимаҳо ва таркиботи онҳоро бо мисолҳо шарҳ додааст.

4. **Тасвирҳо ва маълумоти иловагӣ:** Баъзе аз луғатҳои луғатнома бо тасвирҳо ва шарҳҳои иловагӣ оварда шудаанд, ки дарки калимаҳоро осонтар мекунанд.

Натиҷа:

**Луғатномаи Деҳхудо** ҳамчун бузургтарин осори луғавии забони форсӣ, як василаи беназири илмӣ ва фарҳангӣ барои омузиши таърихи забон, адабиёт ва фарҳанги Эрон маҳсуб мешавад. Асари Деҳхудо на танҳо як луғат, балки як энсиклопедияи васеъе мебошад, ки ба омӯзиши осори адабӣ, таърихи забон ва истифодаи калимаҳо дар давраҳои мухталиф кӯмак мекунад.